Ουδός

Κάθε φορά που στέκεσαι στο κατώφλι και χτυπάς την πόρτα η στιγμή είναι μαγική κι ανεπανάληπτη. Κάθε φορά. Αν ανοίξει η πόρτα που σε βάζει σε κάποιο δωμάτιο και σε βγάζει σε έναν άλλο κόσμο, σαν εκείνες στο Μάτριξ, ε, τι να πει κανείς. Αν η πόρτα μείνει κλειστή, θα έχεις τουλάχιστον φτάσει μέχρι το κατώφλι, θα έχεις σταθεί εκεί και θα έχεις χτυπήσει την πόρτα.

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “Ουδός

  1. Κάθε φορά που κοιτάς το γκαδερέιτ και ετοιμάζεσαι να αφήσεις σχόλιο, η στιγμή είναι μαγική κι ανεπανάληπτη. Αν το αφήσεις και γίνει ωραία συζήτηση, όπως γινόταν στην αρχή, ε, τι να πει κανείς. Αν δεν το αφήσεις, θα το έχεις σκεφτεί τουλάχιστον, θα αφήσεις την επόμενη φορά. Αλλιώς η πόρτα πεθαίνει, και είναι κρίμα, τόσο ξύλο, τόσο βάψιμο.Δεν χρειάζεται να το δημοσιεύσεις, σκέψου το! 🙂

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s