Χωρίς υπόμνημα

Αν έχεις βγει από το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, είναι συγγνωστό να μην ξέρεις να γράφεις. Η διδασκαλία της γλώσσας και του εγγραμματισμού στο ελληνικό σχολείο κρατιέται σε πρωτόγονα επίπεδα, πιθανότατα επίτηδες. Ούτως ή άλλως βέβαια η γραφή είναι δύσκολη υπόθεση: προϋποθέτει συγκρότηση και προγραμματισμό.

Ωστόσο να μην ξέρεις τι διαβάζεις είναι ανεπίτρεπτο. Αυτό το λέω με αφορμή το γνωστό στάτους στο Facebook που προκάλεσε διασυρμό μου, ενθάρρυνε καμμιά δεκαριά υβριστές μου να μου προσάπτουν διάφορα τερατώδη με τρόπο αξιόποινο, ενώ (δυστυχώς για μένα) μού αποκάλυψε ποιοι αυτοδικαιωμένοι κρυπτοαλαζόνες που παρίσταναν τους φίλους απλώς μου την είχαν καρτερικά στημένη στη γωνία για να μου την πέσουν με virtue signalling και φω υπεροψία.

Ακόμα και σήμερα διάβασα ότι το στάτους αυτό «επιτίθεται στο #metoo». Επειδή, δυστυχώς για μένα, είμαι καλόγνωμος (όπως με αποκάλεσε ένας φίλος) σκέφτηκα επιτόπου να διαλύσω τις όποιες εναπομείνασες παρεξηγήσεις. Άλλωστε το προφίλ αυτό το έστησα το 2005 όχι για να λέω τον πόνο μου αλλά για να κάνω διάλογο: να μιλάω και να ακούω.

Σκέφτηκα λοιπόν να γράψω εδώ ένα υπόμνημα του στάτους, σημείο προς σημείο. Μα την αλήθεια. Το έχω ξανακάνει κιόλας.

Μετά πάλι σκέφτηκα ότι το κείμενό μου στο fb δεν είναι ούτε θεόπνευστο (αν και με εκφράζει απόλυτα) ούτε προφητεία (αν και εκπληρώθηκε), ενώ δεν είναι καν γραμμένο στη στριφνή πρόζα του Αριστοτέλη. Ένα γαμοστάτους είναι, γραμμένο σε μικρές προτάσεις και με μικρές παραγράφους. Σιγά που χρειάζεται κι υπόμνημα.

Το μόνο που χρειάζεται ο αναγνώστης του είναι ελάχιστη καλή πίστη, μια στοιχειώδη α πριόρι παραδοχή ότι ο γράφων δεν είναι καθήκι. Στην περίπτωσή μου, φρονώ ότι την καλή πίστη όσων με διαβάζουν την έχω κερδίσει και με όσα γράφω και με τον τρόπο που κουβεντιάζω με όσους έχουν αντιρρήσεις.

Ακόμα πιο ξεκάθαρα: δεν χρειάζεται υπομνηματισμό κάτι που ανεβαίνει στα ΜΚΔ. Δεν είναι καν τυπωμένο. Άλλωστε στα σοσιαλμήντια υπάρχει η δυνατότητα να σχολιάσει κανείς ή να ρωτήσει, κατ’ ιδίαν ή ακριβώς κάτω από το στάτους. Τα σχόλια και τα ίνμποξ είναι υπομνηματισμός ― και λειτουργούν πιο αποτελεσματικά από τον όποιο υπομνηματισμό ακριβώς επειδή γίνονται κατά παραγγελία: μπορείς να ρωτήσεις τον ποιητή τι θέλει να πει.

Θα δώσω μόνο δύο παραδείγματα χωρίων που θα μπορούσαν να ερμηνευτούν με ένα απλό ίνμποξ ή με σχόλιο:

Κάποιοι λοιπόν σκάλωσαν με το κάτωθι κι αναρωτιόντουσαν γιατί μίλαγα για δόλο:

θα έπρεπε να εξετάζονται οι ανώνυμες καταγγελίες με προσοχή από τους αποδέκτες τους, ιδίως αν υπάρχει υποψία δόλου.

Συνήθως (θέλω να πιστεύω) αυτό ακριβώς συμβαίνει.

Το παραπάνω είναι υπαινιγμός στην απόπειρα σπίλωσης του ονόματος δημοσίου προσώπου εκ μέρους τρολ με διασυνδέσεις στον φασιστικό υπόνομο ομάδων αλήθειας κτλ. Οι συλλογικότητες που έγιναν παραλήπτες των καταγγελιών αυτών τις εξέτασαν και τις απέρριψαν χωρίς να τις δημοσιοποιήσουν. Κοντός ψαλμός αλληλούια.

Επίσης μαθαίνω πως ακούστηκαν ερωτηματικά για τη διατύπωση και για τον «χρονισμό» του εξής χωρίου:

«Ο ευτελισμός και η κατάχρηση της ανώνυμης καταγγελίας προκαλούν ανυπολόγιστη ζημιά στην αυτοάμυνα των γυναικών και των ευάλωτων ατόμων.»

Ποια από τις τρεις περιπτώσεις που άγγιζα στο στάτους αφορούσε; την κουήρ ΕΚ; τη ΧΟ που στοχοποιήθηκε εξ αιτίας της καταγγελίας εναντίον θαμώνα του μαγαζιού της για βιασμό; ή την κουήρ φίλη του ΙΛ (στη θέση του οποίου καθυβρίστηκα και συκοφαντήθηκα); Και τις τρεις, εννοείται.

Βεβαίως οι κακόπιστοι παραναγνώστες συμπέραναν ότι αναφερόμουν στον ίδιο τον ΙΛ, που πάντως ούτε γυναίκα ούτε ευάλωτο άτομο είναι.

Ακόμα πιο σημαντικό: οι ίδιοι παραναγνώστες δεν αναρωτήθηκαν επίσης εκ μέρους ποιων υπαινίσσομαι ότι γίνεται «ευτελισμός και κατάχρηση της ανώνυμης καταγγελίας». Εκ μέρους των καταγγελλουσών μήπως; Θα έβγαζε νόημα μια τέτοια αιτίαση; Ότι δηλαδή τάχα τα θύματα κάνουν κατάχρηση του μόνου όπλου που τους βρίσκεται; Είναι δυνατόν; και μάλιστα σε κείμενο που ξεκινάει με την απερίφραστη κατάφαση του #metoo και συνεχίζει με την αναγκαιότητα της ανώνυμης καταγγελίας; Ε, άμα είσαι κακόπιστος είναι και παραείναι.

Τέλος πάντων, αντιλαμβάνομαι ότι εδώ μέσα είναι σοσιαλμήντια, δεν είναι παίξε γέλασε: δεν υπάρχει μνήμη, πολλοί δυσκολεύονται να κάνουν κλικ για να δουν τι άλλο έχεις πει και τι καπνό φουμάρεις, υπάρχουν αντανακλαστικά υπάρχει κι ελευθεροστομία. Τα έχουμε ξαναδεί εδώ κι εδώ κι εδώ κι εδώ.

Όμως λίγο ώπα: ούτε όλοι έχουν τους φίλους που έσπευσαν να μου συμπαρασταθούν, ούτε όλοι είναι άνετοι με την έκθεση, πολλώ μάλλον την ξαφνική διαπόμπευση και τον διασυρμό, ούτε όλοι έχουν τη δυνατότητα να στέλνουν εξώδικα σε υβριστές και συκοφάντες. Λίγη απαλότητα, ρε παιδιά, και λίγο nuance. Κι αν δεν νιώθουμε ντιπ απ’ αυτά, δείξτε λίγη καλή πίστη ρε παιδιά.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Χωρίς υπόμνημα

  1. Παράθεμα: 2021 – Sraosha

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s